ΝΕΑ ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΓΕΝΝΑ Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ Η ΑΚΙΣ ΟΤΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ «ΠΕΛΑΤΑΚΙΑ» ΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥΣ.
Καλύτερο πλυντήριο και ένθερμο υποστηρικτή της μέσα στο εργατικό κίνημα δεν θα μπορούσε να βρει η κυβέρνηση της ΝΔ και η Ευρωπαϊκή Ένωση από την ΑΚΙΣ ΟΤΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), με το «σχέδιο νόμου» που δεν ντράπηκαν να δημοσιοποιήσουν και να στείλουν στους εργαζόμενους.
Το προτεινόμενο «σχέδιο νόμου» αποδεικνύει ξεκάθαρα την οπορτουνιστική στάση τους μέσα στο κίνημα χαρακτηρίζοντας ιδιαίτερης σημασίας την κρίση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ).
Δεν είναι βέβαια οι πρώτοι που χρησιμοποιούν τη γνωστή μυθολογία για την περιβόητη Οδηγία 1999/70/ΕΚ σχετικά με τους συμβασιούχους προκειμένου να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους και τον αγώνα τους για μόνιμη και σταθερή εργασία με δικαιώματα για όλους. Υπάρχει η προϊστορία του ΣΥΡΙΖΑ, όπου ως αντιπολίτευση είχε ανέβει στα κεραμίδια, διαφημίζοντας ότι η ευρωένωση των μονοπωλίων υπερασπίζεται τάχα τα συμφέροντα των συμβασιούχων με την Οδηγία του 1999 και διαφήμιζε τότε σαν «παράδεισο» την Οδηγία της ΕΕ, «που αρνούνταν όμως να εφαρμόσουν οι ντόπιοι κυβερνώντες», αλλά ως κυβέρνηση επιστράτευσε αυτήν ακριβώς την Οδηγία για να επεκτείνει την ομηρία και την ανασφάλεια των συμβασιούχων και την ανακύκλωση ανέργων.
Δεν καταλάβαμε επίσης, το σύνθημα των ΑΚΙΣ ΟΤΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) «μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις» πήγε περίπατο; Γιατί στο «σχέδιο νόμου» που προτείνουν, υπάρχει πρόβλεψη μόνο για όσους έχουν διαδοχικές συμβάσεις εργασίας, οι άλλοι στον Καιάδα της ανεργίας;
Το ξεκαθαρίζουν αυτό τόσο στο άρθρο 1 όπου περιγράφουν ως σκοπό την «συμμόρφωση της εσωτερικής έννομης τάξης ως προς το περιεχόμενο προς την Οδηγία 1999/70/ΕΚ…», όσο και στην παρ.2 του άρθρου 2 που περιγράφουν το πεδίο εφαρμογής της πρότασης τους: «Για την εφαρμογή του παρόντος, ως «διαδοχικές συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου» νοούνται οι συμβάσεις ή σχέσεις, οι οποίες καταρτίζονται, ανανεώνονται, παρατείνονται, συνεχίζονται ή διατηρούνται σε ισχύ μεταξύ του ίδιου φορέα και του ίδιου εργαζομένου, για το ίδιο ή ουσιωδώς συναφές αντικείμενο απασχόλησης, υπό τους ίδιους ή παρεμφερείς όρους εργασίας».
Ακόμα όμως και για τις διαδοχικές συμβάσεις στο άρθρο 3 του «σχεδίου νόμου» κάνοντας μια βαθιά υπόκλιση στους περιορισμούς του άρθρου 103 του Συντάγματος ξεκαθαρίζουν, για να μην υπάρχουν και «παρεξηγήσεις», ότι δεν υπάρχει καμία υποχρεωτικότητα από μεριάς των δημάρχων αλλά μόνο μέριμνας, ενώ η πρόταση «δεν συνιστά γενική νομοθετική μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου, αλλά εξουσιοδοτική διάταξη για έκδοση διαπιστωτικής πράξης με ορθή αναγνώριση της πραγματικής νομικής φύσης της σχέσης εργασίας ιδιωτικού δικαίου, βάσει των συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών του φορέα.».
Ποιος κρίνει όμως την ορθή αναγνώριση της πραγματικής νομικής φύσης της εργασίας; Οι Δήμαρχοι (!!!), σύμφωνα με την ΑΚΙΣ ΟΤΑ (ΑΝΤΡΣΥΑ), αλλά «ευτυχώς» προβλέπουν ότι όσοι εργαζόμενοι δεν βρίσκουν το δίκιο τους μπορούν να το αναζητήσουν δικαστικά! Νέες στρατιές συμβασιούχων - ομήρων έξω από τα δικηγορικά γραφεία και τις δικαστικές αίθουσες! (Άρθρο 5).
Στο άρθρο 6 όπου επιχειρούν να κάνουν «εξορθολογισμό» της διάταξης Βορίδη προβλέπουν ότι το «σχέδιο νόμου» αφορά μόνο τις εκκρεμείς δίκες και όχι τις μεταγενέστερες, από την ισχύ του νόμου και ύστερα, αλλά το «σοφότερο» του άρθρου και των ΑΚΙΣ ΟΤΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) είναι ότι «η παραίτηση από ένδικο μέσο δεν συνιστά αυτοτελή μετατροπή σχέσης εργασίας, αλλά εξουσιοδοτική διάταξη για έκδοση διαπιστωτικής πράξης με ορθή αναγνώριση της πραγματικής νομικής φύσης της σχέσης εργασίας ιδιωτικού δικαίου, βάσει των συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών του φορέα.» Δηλαδή οι πρωτόδικες αποφάσεις δεν θα αναγνωρίζονται για την μετατροπή της σύμβασης από ορισμένου χρόνου σε αορίστου αλλά μόνο για την έκδοση διαπιστωτικής πράξης, …. αν θέλει ο Δήμαρχος !!!
Τέλος στο άρθρο 7 επανακαθορίζεται το σύνθημα της ΑΚΙΣ ΟΤΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) «Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις» βάζοντας στο ΟΛΩΝ πολλά εισαγωγικά καθώς στις εξαιρέσεις του «σχεδίου νόμου» εμπίπτουν όλοι οι συμβασιούχοι καθώς μπαίνει θέμα γνησιότητας ή μη στις εποχικές, απρόβλεπτες, έκτακτες ή επείγουσες ανάγκες που προσλαμβάνονται όλοι οι συμβασιούχοι ΙΔΟΧ και που θα κρίνουν ή «φιλεργατικές» δημοτικές αρχές ή τα δικαστήρια!!!
Καμία αναφορά στο «σχέδιο νόμου» για την χρηματοδότηση των δομών και την εξασφάλιση της λειτουργίας τους, άλλωστε όπως έχει φανεί και στις ανακοινώσεις τους η ΑΚΙΣ ΟΤΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) βρίσκεται σε πλήρη ευθυγράμμιση με την κυβερνητική πολιτική της ενίσχυσης της εισπραξιμότητας των Δήμων φορτώνοντας επιπλέον αυξήσεις σε τέλη, φόρους και αντίτιμα στις λαϊκές οικογένειες που αιμορραγούν!
Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και από την αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει το «σχέδιο νόμου» που όσο και αν προσπάθησαν να την ωραιοποιήσουν προφανώς και τους διαφεύγει ότι δεν ισχύουν και δεν εφαρμόζονται οι αιτιολογικές εκθέσεις αλλά τα άρθρα των νόμων. Η ΑΚΙΣ ΟΤΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) αφού πρώτα έγινε το λιβανιστήρι της ΕΕ και της πολιτικής της, μας προτείνει με την άθλια πρόταση νόμου, να διαλέξουμε δήμιο, την κυβέρνηση ή τους δημάρχους. Ποιος θα αποκεφαλίσει το δικαίωμα στη μόνιμη εργασία των συμβασιούχων ή ποιος θα συνεχίσει να διαιωνίζει την ομηρία και την εκμετάλλευση τους.
Γυρίζουμε την πλάτη σε όλους αυτούς που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την αγωνία χιλιάδων συμβασιούχων. Σε αυτούς που επινοούν φαντάσματα «συντονιστικά» για να αποπροσανατολίσουν από το οργανωμένο κίνημα και αγώνα. Σε αυτούς που επιχειρούν να εμπορευτούν «ελπίδα» και «σωτηρία» με λύσεις τις «βέλτιστες πρακτικές» της ΕΕ που τσακίζουν δικαιώματα και κατακτήσεις και μαυρίζουν τη ζωή μας.
Όταν η ΑΚΙΣ ΟΤΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) προσπαθεί να εξωραΐσει την πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, αλλά και άλλοι αυτοπροβαλλόμενοι ως «σωτήρες» ενθαρρύνουν την παράταση της ομηρίας και της ανασφάλειας των συμβασιούχων, οι αιτίες πολέμου απέναντι στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης και στην ολομέτωπη επίθεση που δέχονται τα εργασιακά μας δικαιώματα συνεχώς αυξάνονται. Στον «Νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης» που έχει δώσει το Υπουργείο Εσωτερικών προς διαβούλευση όχι μόνο δεν καταργεί την «αντιδραστική διάταξη Βορίδη» αλλά την κάνει ακόμα πιο αντιδραστική, ακόμα πιο εργατοκτόνα.
Με το άρθρο 138 προωθεί την ανθρωποφαγία μεταξύ των εργαζομένων διαχωρίζοντας ότι από την υποχρεωτικότητα της άσκησης όλων των ένδικων μέσων εξαιρούνται ΜΟΝΟ οι εργαζόμενοι σε παιδικούς – βρεφονηπιακούς σταθμούς. Ενώ με το άρθρο 730 του «Νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης» επιχειρείται η οριστική ταφόπλακα σε κάθε δικαστική διεκδίκηση συμβασιούχου παραμονής στην εργασία του, ακόμα και στις προσωρινές διαταγές και τα ασφαλιστικά μέτρα, με την υποχρεωτική συμμετοχή στις δίκες του κράτους αλλιώς θα βγαίνουν άκυρες. Οι συμβασιούχοι δηλαδή που προσφεύγουν στα δικαστήρια δεν θα έχουν απέναντί τους μόνο το εργοδότη – Δήμο αλλά και τα Υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομίας προκειμένου να αποκλειστεί κάθε ενδεχόμενο δικαστικής δικαίωσης των εργαζομένων.
Τόσο η «διάταξη Βορίδη» όσο και ο Νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν διορθώνονται, δεν ωραιοποιούνται, μόνο αποσύρονται και καταργούνται!
Σε αυτή την κατεύθυνση, μόνο δρόμος η συσπείρωση στα σωματεία και η οργάνωση του αγώνα για ακόμα πιο μαζικές κινητοποιήσεις, διεκδικώντας δυναμικά και αποφασιστικά μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα για όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Για ζωή και εργασία με αξιοπρέπεια και δικαιώματα.
ΑΘΗΝΑ 26-5-2026
